Zeytinburnu Kültür ve Sanat Merkezi’nde her ay gerçekleştirilen Mesnevi Sohbetleri’nde bu ay “Mesnevi’de Hz. Peygamber” konuşuldu.

Programın sunuculuğunu yapan Doç. Dr. Emin Işık, “Hz. Peygamberin hayatı ve yaptıklarıyla bireylere kazandırdıklarını görmek ve Onu tanımak gerekir” dedi.

Dr. Işık, Mevlana’nın Mesnevisi’nden yola çıkarak gerçekleştirdiği söyleşide, Peygamber efendimizin kendisine hakaret edip öldürmeye çalışanlara dahi kötü davranmayıp onların incinmemesi için dua ettiğini ifade etti.

Işık, “Peygamber efendimizin hayatının her anı bizlere yol gösterecek örneklerle dolu. Ama, bizler çocuklarımıza ve kendimize bu güzel davranışları örnek almak yerine popüler kültürün bize dayattıklarına kucak açıyor ve ortaya çıkan anlamsızlık buhranının içinde yok oluyoruz” dedi.

Hz. Peygamberin isminin anılmadığı bir anın olmadığını belirten Dr. Işık, doğudan batıya Müslümanların yaşadığı her coğrafyada Onun isminin okunan ezanlarla zikredildiği belirtti.

Mesnevi Sohbetleri’nin bu sezondaki sonuncusu olan program soru cevap kısmıyla son buldu.

34 views

Fransa ile Türkiye arasında imzalanan 8 Nisan 1965 tarihli işgücü anlaşmasıyla gelen ilk işçilerden biriydi Ceylan.

37 yıl önceydi Isparta’nın Yalvaç ilçesinden   gurbete gelişi… Paris’in Choisy-le-Roi bölgesine yerleşti. İçtenliğiyle çevresindekilerin dikkatlerini çeken Ceylan, ailesinin mutluluğu için de elinden gelen bütün gayretleri gösteriyordu.

Gurbetin sert yüzü uzaklardaki yakınları için, onu oldukça endişelendiriyordu. Daha fazla dayanamadı ayrılığa… Bu sebeple doğduğu yerde yalnız bıraktığı anasını ve babasını da yanına getirdi. Onların dualarını alabilmek için de adeta çırpınıyordu.

Babası :

“- Ceylan’ım… Sen ayrıldıktan sonra Yalvaç’ta  bıraktığın elbiselerini kokladım… Dayanamadım hasretine. Ayakkabılarını sevdim… Diktiğin ağaçlarını göz yaşlarımla suladım… Bunları yaşarken üzmemek için, anana fark ettirmedim. Çünkü onun sana olan şefkati benimkinden daha fazlaydı! Onun da zaman zaman gözyaşlarını gizlemeye çalıştığını hissettim! Alışamadık oğlum sensizliğe… Bir türlü alışamadık!  Senin bizden ayrılman çok dokundu. Allah bir daha ayrılık göstermesin bize!”

Ceylan babasının gözyaşlarıyla anlattığı bu sözlerinden sonra önce anasına, sonra da babasına sarıldı. Gözyaşlarını tutamıyordu.

“- Baba ben de sizden farklı değildim! Birbirimize öylesine alışmıştık ki… Kendimi uzun süre boşlukta hissettim. Gurbet sadece bu gördüğünüz dört duvar arası değildi… Derinlik ve uzaklık hasretle birleşince rüyalarımı bile etkiledi. Bir de dillerini bilmediğimiz insanlar arasında yaşamak var ya bu da çok dokunuyordu bana… Ülkemizde mahalle bakkalımız Ali efendiye gösterdiğimiz nazı bunlara gösteremiyordum… Bir kuruş eksik para ile  müşterilerine bir yumurtayı dahi veremiyorlar bunlar!  Bizler cömert ve elleri açık insanlarız!  Buralarda menfaatsiz komşularımız bizlere selam dahi vermiyorlar… Nasıl yaşadığımızı, çevreden bilen bile yok… İnsanlar birbirlerinden habersiz yaşıyorlar burada… Amelelik yaparken güçlü bir etki yapmamız da mümkün olamıyor!  İşte bu şartlarla sizlere olan hasretim çoğu kere boğazımda düğümlendi.

1980 yılının Aralık ayında babası Mustafa Efendi aniden hastalandı. Ceylan’a:

“- Oğlum kendimi iyi hissetmiyorum. Doktor mu çağıracaksın yoksa doktora mı götüreceksin benim için bir şeyler yap!” dedi.

Ceylan bu sözlerinden sonra babasını, minibüsüyle apar topar Villeneuve-Saint-Georges Hastanesi’ne götürdü. İlk müdahalelerden sonra  tek kişilik bir odaya yerleştirilen babası :

“- Ceylan’ ım sen evimize git de, bana pijama ile birkaç iç çamaşırlarımdan getir! Anana veya hanımına söyle de bana yiyecek bir şeyler hazırlasınlar! Bunların yemekleri boğazımdan geçmiyor!

Ceylan’ ın, babasının istediklerini getirmesi, üç saat kadar sürmüştü…Geldiğin de babasını yerinde bulamamıştı. Odasındaki tuvalete girmiş olabilir diye biraz bekledi. Sonra kapısını açarak içeriye baktı. Orada da yoktu. Hemen getirdiklerini  bir kenara bırakarak babasını aramaya koyuldu. Önüne gelen hemşirelere soruyordu. Hemşirelerden biri ona yaklaştı… Bay Mustafa’yı mi arıyorsunuz? Ceylan

“- Evet… evet! “ dedi.

Hemşire :

“- Öldü o…” cevabını  verdi.

Ceylan gözyaşlarını tutamadı birden… Dudaklarını bükerek hemşireye :

“- Nasıl olur bu?… Kendisini aldığı ilaçlarla  iyi hissettiği için beni evimize göndermişti… Bir şeyler istemişti benden… İnanamıyorum… Ben onun ölüsünü görmek istiyorum! Bana ölüsünü gösterin babamın! Babamı istiyorum ben!

Sanki yer yarılmış babası içine girmişti… Babasının ne ölüsünü ne de dirisini bulamadı… Morglardaki cesetlere tek tek baktı… Araması aylarca sürdü. Başvurmadığı yer kalmadı. Başvurduğu yerlerden de olumlu cevap alamadı…

O gün bugündür her geçişinde minibüsünü babasını kaybettiği hastane önünde durdurur… “Babamın mezarı burada…” diye içinde dinmeyen acılarını gözyaşlarıyla birleştirerek  Ceylan, babasının ruhuna fatiha okur… ”Babam… “ der içinden…

Bir kayboluşun öyküsüyle sarsılan ailenin dramı,  bu olayla  Avrupa’daki Türklerin hayatlarından acı bir sahne olarak zihinlerden silinmeyeceğe benziyor.

Choisy-le-Roi,  20.10.2002

Üzeyir Lokman ÇAYCI

3 views

-İskemle dediğin, dünya malı be evladım, dedi. Biz misafirimizi üşütür müyüz?

1 views

İşte o ilan:
“Aracım 1977 model olup 1300 motor hacmine sahip bir yer uçağıdır (Benim gözümde). Model yılının 83 yazdığına bakmayın 83′ten aşağısını bilgisayar kabul etmedi. Onun için öyle yazmak zorunda kaldık.
ABS, KLİMA, AIRBAG, AÇILIR TAVAN, ALAŞIM JANT, NAVİGASYYON, YOL BİLGİSAYARI gibi özellikleri yoktur. Fakat, direksiyonu, sigara küllüğü, yaylı koltukları ve çakmaklığı vardır. Açılıp kapanabilen camları ve kapı kolları çalışır durumdadır.
Komple orıjınal olan aracımda aranırsa birkaç yerde lokal boya çıkabilir. Hatta iyicene didik didik edilirse komple boyalı olduğu ortaya çıkabilir. Yüzeysel boyaların yanısıra bir kaç küflü bölgeye de rastlanılmıştır.
Aracın rengi aslen eflatundur. Fabrika çıkışı ise koyu yeşil ile cırtlak mor arası bir şeydir. Bu boyalar zaten o dönemki renoların orijinal boyalarıydı. Bizim elimize geçtiğinde beyazdı. Biz de daha sonra kanunlara uygun olsun diye ruhsattaki yazan renk olan eflatuna boyattık. Fakat renk seçeneğinde aradım bulamadım. Ona yakın bir renk olan Mor seçeneğinin işaretlemek zorunda kaldık.
Çorum kaloriferini 1 yıl önce başka bir araca taktırdığımızdan dolayı şu anda kaloriferi yoktur. Fakat kışın yedek bir aküye bağlı olarak bir elektrikli battaniye iş görebilir. Veya 2.5 litrelik bir kola şişesine sıcak su doldurarak belinize koyabilirsiniz. İmkanlar olmayınca parlak fikirler artıyor haliyle.Tüm bakımları yetkili serviste yapılmamış olup el yordamıyla eş-dost yardımıyla yapılmıştır. Aracın farları vardır. Fakat uzun ve kısa far diye bir şey olmadığı için geceleyin onunla uğraşmadan direk yola yoğunlaşabiliyorsunuz. Ayrıca farları kapalı konumdayken frene basarsanız fren lambalarının yanında farları da çalışmaktadır. Değişik bir özellik. Diğer arabalarda bulamazsınız.
Arabayı hiç kilitlemiyorum. Kimse de içine girmedi şimdiye kadar.Çünkü kilitlesem bile bir çaykaşığıyla açılıyor zaten. Bilenler bilir. Anahtar derdi yok. Kaput ve bağaj anahtarsız açılabiliyor. Bu özellik modelli arabaların çoğunda bile yok.Ayrıca şöför mahalinin yanındaki kısımda ayak koyma yerinde yaklaşık 30 cm çapında bir delik vardır. Bu deliği örtmek için bir mukavva ve çuval kullandım. Yazın deliği açarak doğal klima olarak kullanmaktayım. Yakıtı da etkilemediği için gayet ekonomik.
Egzozu delindi. Baktım güzel ses çıkarıyor. Hiç ellemedim. Çalışınca havalı bir araba gibi ses çıkarıyor. Başkaları egzozdan ses çıkarmak için bir çok paralar harcıyor. Düdük falan taktırıyorlar. Ben bedavadan yapıyorum bunu.Aracımdan gayet memnunum. Muhayyer bir araçtır. (O da ne demekse bir türlü çözemedim. Osmanlıca sözlüğe bile baktım ama işin içinden çıkamadım.) Model yükselteceğimden dolayı satıyorum. Yoksa daha binerdim. 1979 model bir Renault 12 alacağım. bu modeller arası renaultlarla takas yapabilirim.”

20 views

Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
düşürmüşse de ilkyazın tomurcuklarını fırtınalar
hayat kendini yeniden yaratan bir bahardır
verecektir en olgun meyvelerini mutlaka
yeter ki hüzünler sarartmasın yüzünü

Yak sevdanın çırasını türkülerle
barajını yıkan bir ırmak gibi katıl hayata
Hüznün isyana dönsün artık
bitsin bezginliğin ölümcül suskunluğu
evde kalmış bir cinsellik değildir çünkü dünya.
 AHMET TELLİ

1 views

Hatay’ın Erzin sahilinde başından yaralı halde bulunan Caretta Caretta, tedavisinin ardından denize bırakıldı.

Caretta Carettaların uğrak yeri olan Erzin Burnaz sahilinde vatandaşlar tarafından, yaralı Caretta Caretta bulundu. Belediye görevlilerinin durumu bildirmesi üzerine Tarım Müdürlüğünden gelen bir veteriner, başından yaralı Caretta Caretta’yı tedavi etti. Kaplumbağanın ayağının altındaki demir plakada İtalyanca yazı olduğu görüldü. Roma- İtaly yazısını gören vatandaşlar kaplumbağanın daha önce İtalya sahillerine uğradığını tahmin ettiklerini söyledi.

İki gün sahilde kalan ve bu süre içerisinde belediye ekipleri ile vatandaşlar tarafından sahip çıkılan Caretta Caretta, tedavisinin ardından daha sonra yeniden denize bırakıldı.

AHMET SEHER

HATAY (İHA)

36 views

Muğla’nın Yerkesik Beldesi Algı köyünde cami yaptıran hayırsever vatandaş, caminin resmi açılışından bir gün önce vefat etti. Yaptırdığı caminin ilk cenaze namazı da kendisi olan hayırsever vatandaşın cenazesine AK Parti Muğla milletvekili Prof. Dr. Yüksel Özden de katıldı.

Yerkesik beldesinin varlıklı işadamlarından Ali Özsoy’un babası Tahir Özsoy (73), 28 Ağustos’ta resmi açılışı yapılacak olan camide önce iftar yemeği vermek için hazırlık yapılıyordu. Hayırsever Tahir Özsoy, tarlada çalışan işçilerin yanına giderken, 2 metrelik bentten düştü ve beyin kanaması sonucu ağır yaralandı. Hastaneye kaldırılan hayırsever işadamı Tahir Özsoy, kurtarılamayarak yaşamını yitirdi. Cami açılışından bir gün önce yaşamını yitiren Tahir Özoy’un cenazesi kendi yaptırdığı camide kılındı.

Cenaze törenine AK Parti Muğla milletvekili Prof. Dr. Yüksel Özden, Belediye Başkanları, siyasi partilerin temsilcileri ve sivil toplum kuruluşlarının temsilcileri katıldı. Algı köyünde düzenlenen cenaze töreninin ardından Tahir Özsoy köy mezarlığında toprağa verildi.

BABAMIZ HAYALİNİ GERÇEKLEŞTİRDİ

Tahir Özsoy’un işadamı oğulları Ali ve Mehmet Özsoy, “Babamızın en büyük hayali Algı köyüne cami yaptırmaktı. Bu hayalini gerçekleştirdi. Hem de Ramazan ayına yetiştirerek. Önce iftar verecekti, ardından 28 Ağustos’ta da caminin resmi açılışı yapılacaktı. Ömrü yetmedi. Hayırlı bir ayda, hayırlı bir günde toprağa verdik. En azından yaptırdığı camide namazını kıldı öyle vefat etti” dediler.

BEKİR TOSUN

MUĞLA (İHA)

15 views

Osmanlı Padişahı Sultan Mecid’in torununun torunu Nilüfer Sultan, Osmanlı dönemindeki gibi Filistinli ve İsrailli kimsesiz çocukların bir arada yaşayabileceği bir bina tesis etmek istediğini söyledi. Nilüfer Sultan, “ABD Başkanı Sayın Obama’da bu projeden oldukça memnun” dedi.

Osmanlı Hanedanı’nın son üyelerinden Nilüfer Sultan, Moda Haftası etkinliklerinde modacı Atıl Kutoğlu’na destek olmak amacıyla İstanbul’a geldi. Kurtoğlu’nun daveti üzerine yurda gelen Nilüfer Sultan, İstanbul’da yaşayan ve kendisi gibi padişah torunu olan kuzeni Arzu Enver’i işyerinde ziyaret ederek hasret giderdi. Burada Osmanlı döneminden kalan eserleri inceleyen Nilüfer Sultan, daha sonra bu eserler hakkında bilgi aldı.

Türkiye’yi her sene ziyaret ettiğini ifade eden Nilüfer Sultan, “Geliştirilmiş bir elma bazlı güzellik kremi için Türkiye’de distribütör arıyorum. İki senedir bu işi yapıyorum ve inşallah beni duyan olur” dedi.

Nilüfer Sultan, “Benim adıma kurulan bir vakıf var ve elde edilen gelirler buradan ihtiyaç sahibi insanlara gidiyor. Hatta bu kapsamda Sayın Hillary Clinton beni davet etti. Osmanlı döneminde olduğu gibi bir bina kurup hem İsrailli hem Filistinli annesi babası olmayan çocukların bu binada bir arada büyümesini sağlamayı amaçlayan bir projemiz var. Hillary Clinton da benim bu projemi çok beğendi ve kendilerine anlatmamı istedi. ABD Başkanı Sayın Barack Obama’da bu projeden oldukça memnun” diye konuştu.

Türkiye’de yaşamak ister misiniz? şeklindeki soruya yanıt veren Nilüfer Sultan, “Çok isterim. Bütün bu işleri oturtup burayı merkez olarak kullanmak isterim. İşleri Türkiye’den yönetmek isterim. Yani Türkiye’ye yerleşmeyi arzu ederim” dedi.

ŞABAN ÖZDEMİR

İSTANBUL (İHA)

35 views

Didim Turizm Derneği Başkanı Deniz Atabay, Didim’e gelen yabancı turistlerle yaptıkları anket çalışmasıyla sektördeki sorunları tespit etmeye çalıştıklarını belirtti.

Didim Turizm Derneği Başkanı Deniz Atabay, dernek olarak ilk kez yapılan anket çalışması hakkında bilgiler aktardı. Atabay “Anketin sonucunda her kurum ve kuruluşun üzerine düşeceği görevler ve yapması gerekenler bu anketler bir kez ortaya çıkacak. Bir nevi yol gösterici olacak” dedi.

Atabay, anketin bilimsel bir çalışma olduğunu, çok değişik güncel bilgilerin sorulduğu bir anket çalışmasının yapıldığını söyleyerek, “Bu iş üniversitelerin işi ama biz ilçemizde bazı net istatistiklerin olması ve bizden bu tür bilgiler istenildiği verebileceğimiz bilgilerin güvenilir olması anlamında bu çalışmayı çok önemsedik” şeklinde konuştu.

Didim’in nerede olduğunu, tatile gelen yabancı turistlerin kendilerinden Didim’e nerede olduğunu ortaya çıkarmak için bu çalışmayı yaptıklarını kaydeden Atabay, “İnsanların bu ankette fikirleri bizim için önemli. Bu anlamda Uluslar arası alanda Didim’i marka haline getirebilmek, tercih edilebilirliğini arttırmak, güçlü ve zayıf yönlerini, eksikliklerini beklentilerini ve memnuniyet ölçütlerini ve Didim’in kendine özgü durumunun tespiti için anket çalışması düzenledik” ifadelerini kullandı.

Anketin içeriğine değinen Atabay, yaş, cinsiyet, eğitim, meslek grubu, turizm tesislerinden memnuniyet durumu, Didim’i tatil yeri olarak tercih etme nedenleri, çevre temizliği, konukseverlik, şehir içi ulaşım, tesisler ve yeme-içme gibi soruların ankette sorulduğunu dile getirerek, şunları söyledi: “Anket öncesinde ilçemizdeki otellerle tek tek görüşülerek randevular alındı. İzmir’den özel bir ekip geldi ve 250 kişi üzerinde bire bir anket çalışması yaptı. Bu çalışmanın başında ise Sosyolog Prof. Dr. Nihat Erdoğan yer aldı ve destekleriyle yapıldı. Bu anketin sonucuna biz Didim ile ilgili önemli verilere ulaşmak istiyoruz. Anketimiz 1 hafta içinde sonuçları tamamlanacak ve bunu kamuoyuyla paylaşacağız”

HÜSEYİN ÇALIŞKAN

AYDIN (İHA)

15 views

ERZURUM (İHA) – Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü tarafından yuva ve yurtlarda kalan çocukların sıcak ev özlemini gidermek için oluşturulan çocuk evlerinin, çocuklar arasındaki kardeşlik duygusunu geliştirdiği bildirildi. Sosyal Hizmetler İl Müdürü Sultan Murat Aydın, evler sayesinde çocuklarda aile kavramının geliştiğini, birlikte kaldıkları arkadaşlarından ‘kardeşim’ diye bahsettiklerini belirtti. Aydın, evlerde kalmadan önce yaşadıkları kuruluşları çeşitli nedenlerle ziyaret eden çocukların, yurt yada yuvaya geri dönme korkusu yaşadıklarını söyledi.

Yetiştirme yurdu ve yuvalarda korunma ve bakım altında bulunan çocukların devlete ve topluma yararlı bireyler olarak yetişmelerini sağlamak, sosyal çevreyi ev ortamında tanıyarak hayatı öğrenmelerini sağlamak amacıyla açılan çocuk evleri, amacına ulaştı. Çocuğun sağlıklı gelişiminin aile yanında mümkün olabileceği ilkesinden hareketle Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü’nce birkaç yıl önce uygulamaya geçirilen 7 çocuk evi sayesinde çocuklar, bakıcı anne ve bakıcı erkekler gözetiminde sıcak ev ortamında yaşamlarını sürdürüyorlar.

6- 8 kişilik evlerde kalan çocuklarda olumlu davranış değişiklikleri olduğunu ifade eden Sosyal Hizmetler İl Müdürü Sultan Murat Aydın, toplu yaşamaya alıştıkları kurum bakımından sonra evlere yerleştirilen çocukların ilk zamanlar uyum sorunu yaşadıklarını ama zamanla bunu atlattıklarını dile getirdi. Ev ortamına gelen çocukların önce çok şaşırdığını ve ailelerini görememe korkusu yaşadıkları anımsatan Aydın, yuva ve yurtlarda sıklıkla yaşanan izinsiz ayrılmaların çocuk evlerinde yaşanmadığını, çocuklarda önceden gözlenen kendilerine acındırarak çevrelerinden bir şeyler talep etme alışkanlıkların da yok denecek seviyeye gerilediğini kaydetti.

Evlerde bakıcı anne ve bakıcı erkeklerle birlikte aile ortamında yaşamaya bulunan çocuklarda paylaşımın artmaya başladığını aktaran Aydın, şöyle devam etti:

“Bu da beraberinde kardeşlik duygusunu artırıyor. Okulda arkadaşlarıyla oyunlar oynayan çocuklar, birlikte kaldığı kişileri kardeşi olarak nitelendiriyor. Öz güvenleri ve öz bakım becerileri gelişen çocuklar kişisel temizliklerine daha fazla özen gösteriyor, yaşı küçük olanlar kıyafetlerini kendisi giyebiliyor. Yataklarını ve dolaplarını toplayan çocuklar, yemek masasının hazırlanmasına, toplanmasına yardımcı oluyor, mutfak malzemelerinin isimlerini öğreniyor, artık sofrada yemek kapma yarışına girmiyor. Komşularla diyalog kuran çocuklar okul içerisinde uyum sorunu yaşamıyor, arkadaş ilişkilerinde agresif davranışlardan uzak duruyor. Koşma, yüksek sesle konuşma gibi hareketli davranışları azalan çocukların sorumluluk duygusu verilen görevlerle gelişmeye başladı. Evlerde çalışan personeli ebeveyni gibi gören çocuklar, öz güvenleri geliştiği için ev içinde arkadaşlarıyla daha rahat iletişim kuruyorlar. Böylece çocuklarda aile olma kavramı artmaya başladı.

4 views